De nieuwste computers

In het Von Neumann-architectuur, de controle-eenheid is verantwoordelijk voor te weten wat is de plaats waar in het geheugen. Men kan zich voorstellen hierin dat de besturingseenheid een “pointer” een bepaalde geheugencel, waarbij het volgende commando, zij hiermee heeft. Je dit leest uit het geheugen, herkennen als “65″, erkent dit als een “voorwaardelijke sprong”. Dan gaat ze naar de volgende geheugencel omdat ze moeten weten waar ze moeten gaan. Het leest ook uit deze waarde en interpreteert het getal als een getal (de zogenaamde adres) van een geheugencel. Daarna stelt het de pointer naar dezelfde geheugencel om hun volgende beurt instructie op te halen, is de sprong voltooid. Als de opdracht zou bijvoorbeeld in plaats van “voorwaardelijke sprong” noisy “Lees waarde”, dan zouden zij geen invloed op het programma wijzer, maar lezen van het opgegeven adres in de volgende gewoon de inhoud om vervolgens te doen toekomen aan de ALU voorbeeld.

De ALU heeft combineren tot taak waarden van geheugencellen. Ze ontvangt de gegevens die door de besturingseenheid, die geladen (toegevoegd bijvoorbeeld twee nummers die leest de besturingseenheid twee geheugencellen) waarna de waarde aan de besturingseenheid, waarbij de waarde gebruikt dan voor vergelijking of schrijven terug in de derde geheugen-cel kan. De output units zijn uiteindelijk verantwoordelijk voor de eerste programma’s in de geheugencellen aan te gaan en laat de gebruiker de resultaten van de berekening. dat wil zeggen de von Neumann-architectuur is een manier om de laagste van de functionele principe van een computer niveau boven de elektro-fysische processen in de met elkaar verbindt. De eerste computers waren eigenlijk zo geprogrammeerd dat het aantal opdrachten en specifieke geheugencellen zoals vereist door het programma, achtereenvolgens geschreven in de individuele geheugencellen. Deze complexiteit reduceren hebben programmeertalen ontwikkeld. Deze genereren van de getallen in het geheugen cellen die uiteindelijk door de computer verwerkt als een programma om automatisch te verwijderen tekst commando’s, die vertegenwoordigen ook een semantisch begrijpelijk zijn voor de programmeur inhoud (bijv. GOTO voor de “onvoorwaardelijke sprong”).